TunnelBear schakelt al haar Hong Kong VPN servers uit

VPN nieuws Tijs Petersjanuari 14, 2026Bijgewerkt: juli 7, 202613 min lezen

Gecontroleerd door Hieke Hulzebosch op 01-08-2026

TunnelBear schakelt al haar Hong Kong VPN servers uit

De beslissing van TunnelBear Hong Kong als serverlocatie te schrappen, was jaren geleden groot nieuws. Oud nieuws? Absoluut niet. In 2026 is die beslissing namelijk relevanter dan ooit. Het was geen geïsoleerd incident, maar een van de eerste dominostenen die viel in een strijd om de toekomst van het internet. Bovendien was het een principieel statement over privacy dat nog steeds nagalmt. Waarom was deze stap zo cruciaal en wat betekent het vandaag voor jouw VPN-keuze? We leggen het je haarfijn uit en tonen de alternatieven die wél veilig zijn.

Inhoudsopgave

De achtergrond: hoe hong kong een digitale canarievogel werd
De nationale veiligheidswet van 2026: het begin van het einde
Van 'één land, twee systemen' naar één digitaal systeem
Waarom de TunnelBear hong kong servers verdwenen: een diepere analyse
Meer dan alleen een no-logs beleid
Het 'technisch ecosysteem' beschermen: wat betekent dat echt?
De VPN-markt na het TunnelBear hong kong besluit
De uittocht: een golf van vertrekkers
De blijvers en de opkomst van virtuele servers
Hoe kies je in 2026 een veilige VPN-server in azië?
Stappenplan: veilig verbinden met een aziatische server
Kijk voorbij de vlag: de jurisdictie is cruciaal
De gouden standaard: RAM-only servers
De toekomst van internetvrijheid
Meer lezen over VPN

De achtergrond: hoe hong kong een digitale canarievogel werd

Om te begrijpen waarom een VPN-provider zijn biezen pakt, moeten we eerst terug in de tijd. Hong Kong was namelijk ooit een baken van vrijheid op het internet, een digitale toegangspoort tot zowel het Westen als het Chinese vasteland. Dat veranderde echter drastisch. De stadstaat werd de ‘canarievogel in de kolenmijn’ voor internetvrijheid, en het signaal dat hij afgaf was alarmerend.

De nationale veiligheidswet van 2026: het begin van het einde

Op 30 juni 2026 werd de wereld opgeschrikt door de invoering van de Nationale Veiligheidswet in Hong Kong, opgelegd door Beijing. Deze wet was op papier bedoeld om separatisme, subversie en terrorisme tegen te gaan. In de praktijk gaf het de Chinese overheid echter een ongekende macht om de vrijheden in de stad te beknotten. Voor het internet had dit bijvoorbeeld directe, verwoestende gevolgen. De wet stelde de autoriteiten namelijk in staat om zonder gerechtelijk bevel internetproviders en techbedrijven te dwingen om data van gebruikers af te staan. Bovendien konden ze content laten verwijderen die als een bedreiging voor de nationale veiligheid werd gezien, een vaag en breed te interpreteren begrip. Daardoor kon een kritische post op sociale media plotseling leiden tot een arrestatie. De digitale muur die Hong Kong van de ‘Great Firewall’ van China scheidde, begon vervolgens in rap tempo af te brokkelen.

De wet is bewust vaag geformuleerd, maar Artikel 43 is bijvoorbeeld bijzonder venijnig. Dit artikel geeft de politie namelijk de macht om zonder gerechtelijk bevel content te laten verwijderen en, nog belangrijker, techbedrijven te dwingen gebruikersdata af te staan. Voor een VPN-provider is dit een absolute rode lijn. Het creëerde daardoor een ‘chilling effect’: journalisten, activisten en gewone burgers werden plotseling terughoudend om zich online uit te spreken, uit angst voor vervolging. De vraag was dus niet langer *of* de autoriteiten zouden aankloppen bij een datacenter, maar *wanneer*.

Van ‘één land, twee systemen’ naar één digitaal systeem

Het principe van ‘één land, twee systemen’ garandeerde Hong Kong decennialang een hoge mate van autonomie, inclusief een vrij en open internet. De veiligheidswet maakte hier echter een einde aan. Sinds 2026 hebben we daardoor een gestage erosie gezien. Zo werden websites van pro-democratische groeperingen geblokkeerd en werden online fora gedwongen te sluiten. In onze tests door de jaren heen zagen we bovendien steeds vaker dat content die voorheen probleemloos toegankelijk was, plotseling onbereikbaar werd. De situatie in 2026 is dus onherkenbaar vergeleken met die van voor 2026. De internetinfrastructuur wordt namelijk steeds meer verweven met die van het vasteland, inclusief de bijbehorende censuur en surveillance. Voor VPN-providers werd de grond te heet onder de voeten, wat de beslissing over TunnelBear Hong Kong verklaart. Hoe kun je immers privacy garanderen in een regio waar de overheid op elk moment kan aankloppen en toegang tot je servers kan eisen?

Waarom de TunnelBear hong kong servers verdwenen: een diepere analyse

TunnelBear was dus een van de eersten die de consequenties trok. Hun besluit om de servers uit Hong Kong terug te trekken, was namelijk geen paniekreactie. Het was juist een weloverwogen stap, gebaseerd op een diepgaand begrip van de risico’s die verder gingen dan alleen het loggen van data.

Meer dan alleen een no-logs beleid

Een veelgehoord argument is: “Wat maakt het uit als een server in beslag wordt genomen? Een goede VPN houdt toch geen logs bij?” Dat is echter te kort door de bocht. TunnelBear heeft inderdaad een strikt no-logs beleid, onafhankelijk geaudit en wel. Maar zelfs zonder gebruikerslogs vormt een fysiek gecompromitteerde server, zoals een TunnelBear Hong Kong server destijds, een enorm risico. Denk hierbij bijvoorbeeld aan:

Real-time verkeersanalyse: Autoriteiten kunnen proberen live dataverkeer te onderscheppen dat door de server stroomt. Hoewel de data versleuteld is, kan de hoeveelheid en het patroon van het verkeer al informatie prijsgeven.
Serverconfiguratie: Toegang tot de server geeft inzicht in de beveiligingsprotocollen, de software en de netwerkconfiguratie van de VPN-dienst. Dit kan potentieel zwakke plekken in het hele netwerk blootleggen.
Malware installatie: Een in beslag genomen server kan worden voorzien van malware en weer online worden gebracht. Nietsvermoedende gebruikers die met deze server verbinden, lopen het risico dat hun apparaten geïnfecteerd raken of hun data wordt onderschept voordat het de VPN-tunnel ingaat.

Kortom, het risico was simpelweg te groot. Door de servers weg te halen, elimineerde TunnelBear deze dreigingen volledig voor hun gebruikers. Dat was een moedige en, zo blijkt nu, vooruitziende beslissing.

Het ’technisch ecosysteem’ beschermen: wat betekent dat echt?

TunnelBear sprak destijds over de noodzaak om hun ’technisch ecosysteem’ te beschermen. Dat klinkt misschien als marketingpraat, maar het raakt de kern van de zaak. Een VPN-dienst is namelijk meer dan een verzameling losse servers. Het is een complex, met elkaar verbonden netwerk. Een zwakke schakel, zoals een server in een vijandige jurisdictie, brengt het hele systeem in gevaar. Het beschermen van dit ecosysteem betekent dus het waarborgen van de integriteit van de hardware, de veiligheid van lokaal personeel (indien aanwezig) en het voorkomen dat hun eigen infrastructuur wordt misbruikt als een surveillancemiddel door een repressief regime. De terugtrekking van TunnelBear Hong Kong was een erkenning dat je als privacybedrijf geen zaken kunt doen op een plek waar de fundamentele regels eenzijdig worden veranderd. TunnelBear heeft vaker laten zien principes boven winst te stellen, en dit was daar een schoolvoorbeeld van.

De VPN-markt na het TunnelBear hong kong besluit

Onze aanbevolen VPN-aanbieders 2026

Proton VPN vanaf € 2,99/mnd · 15.000 servers 9,2 Bekijk 2

NordVPN vanaf € 3,49/mnd · 7.100 servers 9,1 Bekijk 3

Surfshark vanaf € 2,49/mnd · 3.200 servers 9,1 Bekijk 4

ExpressVPN vanaf € 2,29/mnd · 3.000 servers 8,8 Bekijk 5

CyberGhost vanaf € 1,59/mnd · 7.300 servers 8,8 Bekijk

De actie van TunnelBear Hong Kong te verlaten ontketende een discussie binnen de VPN-industrie. Blijven of vertrekken? De antwoorden liepen uiteen en de keuzes die toen zijn gemaakt, bepalen vandaag de dag nog steeds welke providers je wel en niet kunt vertrouwen voor een verbinding in of nabij China.

De uittocht: een golf van vertrekkers

Na TunnelBear volgden namelijk al snel andere grote namen. Zo trok IPVanish ook de stekker uit zijn Hong Kong server, net als Private Internet Access (PIA) en vele andere kleinere providers. De redenering was unaniem: de risico’s voor de privacy van gebruikers waren door de nieuwe wet onaanvaardbaar geworden. Deze exodus van VPN-providers was dus een duidelijk signaal aan de wereld dat Hong Kong niet langer als een veilige haven voor data werd beschouwd. In onze PIA review benadrukken we daarom nog steeds hun sterke focus op privacy, een lijn die ze met dit besluit doortrokken.

De blijvers en de opkomst van virtuele servers

Toch bleven sommige providers, zoals CyberGhost, in eerste instantie aanwezig. Hun argument was namelijk dat het weghalen van servers de inwoners van Hong Kong juist zou isoleren. Dat is een controversieel standpunt, dat je kunt nalezen in ons artikel over hoe CyberGhost besloot te blijven. Om de risico’s te mitigeren, stapten veel van deze ‘blijvers’ vervolgens over op een nieuwe strategie: virtuele servers.

Een virtuele server geeft je een IP-adres uit Hong Kong, maar de fysieke machine staat ergens anders, bijvoorbeeld in Singapore of Taiwan. Dit lost dus het probleem van fysieke inbeslagname op. Klinkt ideaal, toch? Het is echter een compromis. Hoewel de hardware veilig is, kan het namelijk leiden tot hogere latency (vertraging) en roept het vragen op over transparantie. Een provider moet daarom glashelder zijn over welke servers virtueel zijn en waar ze fysiek staan. In onze CyberGhost review gaan we dieper in op hoe zij hun serverinfrastructuur beheren.

Een andere speler die we nauwlettend in de gaten hielden, is Proton VPN. Net als de mensen achter TunnelBear Hong Kong’s besluit, staan zij bekend om hun onwrikbare focus op privacy en veiligheid, geworteld in hun oorsprong bij CERN. Ook zij hebben hun fysieke servers uit Hong Kong weggehaald en vervangen door virtuele ‘Secure Core’ servers. Dit betekent dat je verkeer via een extra beveiligde server in een privacy-vriendelijk land (zoals Zwitserland) wordt geleid *voordat* het naar de virtuele Hong Kong server gaat. Dat is een robuuste, maar complexe oplossing. In onze Proton VPN review gaan we dieper in op hoe deze technologie precies werkt.

De situatie in 2026 is dus complex. Sommige providers bieden virtuele Hong Kong-locaties aan, terwijl anderen, in navolging van de TunnelBear Hong Kong beslissing, de regio volledig mijden en inzetten op veilige alternatieven in de buurt. Hieronder volgt een overzicht van de aanpak van een paar grote spelers.

VPN Provider	Servers in Hong Kong (2026)?	Type Server	Aanbevolen Alternatieven	Onze Beoordeling
NordVPN	Nee	N.v.t.	Taiwan, Singapore, Japan	Principiële en veilige keuze. Focust op snelle, fysieke servers in nabijgelegen stabiele democratieën.
Surfshark	Ja (Virtueel)	Virtueel (fysieke locatie onbekend)	Taiwan, Zuid-Korea, Singapore	Biedt een Hong Kong IP, maar de fysieke veiligheid is gewaarborgd. Minder transparant over de exacte fysieke locatie.
ExpressVPN	Nee	N.v.t.	Japan, Taiwan, Macau	Heeft na een periode van virtuele servers de locatie volledig verwijderd. Een duidelijk signaal over de verslechterde situatie.
Proton VPN	Ja (Virtueel)	Virtueel, via Secure Core	Japan, Zuid-Korea	Zeer veilige implementatie van een virtuele server, met extra routing via privacy-paradijzen. Complexer, maar robuust.
TunnelBear	Nee	N.v.t.	Japan, Singapore	De pionier achter het TunnelBear Hong Kong besluit. Blijft consistent in hun beleid en zet vol in op de uitbreiding van capaciteit in buurlanden.

Hoe kies je in 2026 een veilige VPN-server in azië?

De situatie in Hong Kong heeft ons een belangrijke les geleerd: de locatie van een VPN-server is namelijk geen triviaal detail. Het is juist een cruciaal onderdeel van je online veiligheid. Dus, hoe maak je een slimme keuze als je een snelle en veilige verbinding in Azië nodig hebt? Volg daarvoor deze stappen.

Stappenplan: veilig verbinden met een aziatische server

Controleer het serverbeleid van je VPN. Duik in de documentatie van je provider. Zijn hun servers in de regio fysiek of virtueel? Een goede provider is hier transparant over. Als ze er geheimzinnig over doen, is dat een rode vlag.
Kies een land met sterke privacywetten. Kijk verder dan alleen de ping. Landen als Japan en Taiwan hebben een robuust democratisch en juridisch kader dat je privacy beter beschermt dan locaties met een autoritair regime. Singapore is technisch uitstekend, maar heeft zelf ook strenge surveillancewetten, dus weeg dat mee.
Check de serverload in de app. Voordat je verbindt, kijk in de serverlijst van je VPN-app. De meeste apps tonen de huidige belasting (load) van een server. Kies een server met een lage load (onder de 50%) voor de beste snelheid.
Activeer altijd je kill switch. Dit is geen suggestie, maar een gebod. Een kill switch blokkeert al je internetverkeer als de VPN-verbinding onverhoopt wegvalt. Zonder kill switch lekt je echte IP-adres direct het internet op. Zorg dat deze functie in de instellingen is ingeschakeld voordat je verbindt.
Test je verbinding na het opzetten. Vertrouwen is goed, controleren is beter. Ga na het verbinden naar een IP-checker website en een DNS-leak test. Verifieer dat je IP-adres overeenkomt met de gekozen serverlocatie en dat er geen DNS-verzoeken naar je internetprovider lekken.

Kijk voorbij de vlag: de jurisdictie is cruciaal

De fysieke locatie van de server is belangrijk, maar de juridische thuisbasis van de VPN-provider zelf is misschien nog wel belangrijker. Een provider die bijvoorbeeld gevestigd is in een land zonder dataretentiewetten en buiten de invloedssfeer van de ’14 Eyes’ alliantie (zoals Panama voor NordVPN of de Britse Maagdeneilanden voor ExpressVPN) kan juridisch gezien weigeren om data over te dragen, zelfs als een buitenlandse overheid daarom vraagt. Dit vormt dus een extra, cruciale beschermingslaag voor jouw data, ongeacht met welke server je verbonden bent. Alles over veiligheid en privacy lees je overigens in onze kennisbank.

De gouden standaard: RAM-only servers

Een technische ontwikkeling die de risico’s van serverlocaties verder heeft veranderd, is bovendien de opkomst van RAM-only servers. Grote providers zoals NordVPN en ExpressVPN draaien hun volledige netwerk op dit type server. Wat betekent dit precies? Alle data, inclusief het besturingssysteem, draait in het vluchtige RAM-geheugen. Er wordt dus niets opgeslagen op traditionele harde schijven. Zodra een server wordt herstart of de stroom eraf gaat, wordt alle informatie onherroepelijk gewist. Zelfs als de Chinese autoriteiten een server in beslag zouden nemen, vinden ze dus een lege machine. Dit is een game-changer voor de fysieke veiligheid en een factor die wij zwaar meewegen in onze tests. Kortom, een provider die investeert in een 100% RAM-only netwerk, neemt de veiligheid van jouw data serieus.

De toekomst van internetvrijheid

De beslissing van TunnelBear Hong Kong te verlaten was een voorbode van een trend die we sindsdien wereldwijd zien: de fragmentatie van het internet, ook wel de ‘splinternet’ genoemd. Steeds meer landen proberen namelijk hun eigen digitale grenzen op te trekken, compleet met censuur en surveillance. We zien dit niet alleen in China en Hong Kong, maar bijvoorbeeld ook in landen als Iran, waar TunnelBear juist probeert te helpen door gratis data aan te bieden.

Deze ‘splinternet’ is overigens geen ver-van-je-bedshow. We zien namelijk vergelijkbare patronen in Rusland, waar de overheid via het SORM-systeem directe toegang tot de infrastructuur van telecomproviders eist. En in Turkije worden sociale mediaplatforms gedwongen lokale vertegenwoordigers aan te stellen die content kunnen verwijderen op last van de overheid. De strijd om Hong Kong was dus een blauwdruk. Het toont immers aan hoe snel een open digitaal ecosysteem kan worden afgebroken als de politieke wil er is. De keuzes van VPN-providers zijn in dit speelveld daarom niet alleen technisch, maar ook diep politiek.

De strijd om een vrij en open internet is in 2026 in volle gang. De principiële keuzes van bedrijven zoals TunnelBear zijn daarin essentieel. Het TunnelBear Hong Kong verhaal laat zien dat privacy niet te koop is en dat terugtrekken uit een markt soms de enige juiste optie is om gebruikers te beschermen. Voor jou als gebruiker is de boodschap dus duidelijk: wees kritisch. Kies niet zomaar voor een VPN met een server in het land dat je nodig hebt, maar vraag je af: staat deze server er wel veilig? En staat de provider achter de principes die ze verkondigen? Jouw keuze voor een VPN is immers een stem voor het soort internet dat we willen behouden: een open, veilige en vrije plek voor iedereen.

Heeft TunnelBear in 2026 nog steeds geen servers in Hong Kong?

Nee, en dat is onveranderd. TunnelBear heeft zijn servers in 2026 verwijderd en sindsdien niet meer teruggeplaatst. Gezien de aanhoudende verslechtering van de internetvrijheid in Hong Kong, is het uiterst onwaarschijnlijk dat ze op korte termijn zullen terugkeren. Ze geven prioriteit aan de veiligheid van hun gebruikers boven het aanbieden van een server op een risicovolle locatie.

Welke VPN’s hebben wél servers die een Hong Kong IP-adres geven?

Diverse providers, waaronder Surfshark, CyberGhost en Proton VPN, bieden in 2026 nog steeds de mogelijkheid om een IP-adres uit Hong Kong te krijgen. Ze doen dit vrijwel allemaal via virtuele servers. Dit betekent dat de computer die je het IP-adres geeft fysiek in een ander, veiliger land staat. Dit is een compromis tussen het aanbieden van de locatie en het waarborgen van de fysieke veiligheid van de hardware. Lees onze Surfshark review voor meer details over hun aanpak.

Is het illegaal om een VPN te gebruiken in Hong Kong?

Het gebruik van een VPN is op zichzelf niet illegaal in Hong Kong. Je mag een VPN gebruiken voor legitieme doeleinden zoals het beveiligen van je verbinding op openbare wifi of het streamen van content. Echter, als je een VPN gebruikt om activiteiten te ontplooien die onder de Nationale Veiligheidswet als illegaal worden beschouwd (zoals het bezoeken van verboden websites of het uiten van ‘subversieve’ meningen), dan ben je wel strafbaar. De context van je gebruik is dus cruciaal.

Wat is een beter en veiliger alternatief voor een Hong Kong server?

Uitstekende en veilige alternatieven zijn Taiwan, Japan en Singapore. Taiwan en Japan zijn sterke democratieën met een relatief vrij internet en goede privacywetgeving. Ze bieden lage latency voor gebruikers in de regio. Singapore is een belangrijke tech-hub met een fantastische infrastructuur, maar het is goed om te weten dat het land zelf ook strenge surveillancewetten heeft. Voor de meeste gebruikers zijn Taiwan en Japan de meest gebalanceerde keuzes als het gaat om snelheid, vrijheid en privacy.

Meer lezen over VPN

Toevoegen als voorkeursbron op Google

Geschreven doorTijs PetersRedacteur privacy en streaming

Tijs schrijft over online privacy, censuur en streaming. Hij zoekt uit welke VPN echt werkt met Netflix en andere diensten en vertaalt privacyvoorwaarden naar gewone taal.

LinkedIn-profiel